Category: انجمن علمی زیست

بلاخره؛ دارم کتاب پاول دی‌کروف رو میخونم. کلا جملات قصار زیادی تو کتاب پنهان شده، ولی این تیکه‌ش خیلی تصادی بود. گفتم بیارمش. چقدر کوتاه و گیرا وصفش کرده.

Count Buffon’s brain whirled in a magnificent storm
of the imagination, then he answered: …

پ.ن. کنت بوفون یکی از اشراف و علم دوستانی بود که به جان نیدهام برای اثبات نظریه نیروی حیاتی (و بطور کلی خلق الساعه) کمک کرد.

پ.ن.2 نظریه خلق الساعه قویا رد شده.

پ.ن.3 یکی از اساتید ما قویا میگفت نظریه خلق الساعه درسته.

پ.ن.4 تو انجمن علمی میخواستیم این کتاب رو ترجمه کنیم، خیلی جدی، که خب نشد که بشه؛ افسوس!

0

توی این چندروز چیزای نوشتنی زیادی اتفاق افتاده. مثلا بومیتینگ برگزار شد و بچه های انجمن گل کاشتن؛ عالی بود و واقعا جای خوشحالی داره همچین چیزی. و حس خاص خوشحالی ما بچه های قدیمی انجمن که میبینم درختی که با سختی تو خاک شور شاهد کاشتیم هنوز برگ هاش سبزه و داره میوه میده.

دیگه اینکه برای سمینار یکی از درسا دارم رو اون موضوع تصفیه آب کار میکنم و واقعا جای امیدواری وجود داره. خیلی هم خوب. البته قطعی نیست موفقیتی در پس کار باشه ولی خب لاقل یه راهی پیدا شده. بریم ببینیم تهش چه خبره!

اتفاق نوشتنی دیگه روند پیشرفت دوستم تو MM ه. با وسایل ساده دم دستش یکی از قطعه هارو ساخت! همینقدر راحت. تازه قطعه ای که ساخته از خیلی نظر ها بهتر از نمونه بازارشه و حتا هیچ بدی ای هم نداره. خوشم میاد ینی یکی کنارم هست که مثل من اگه دری پیدا نکنه،  یا بلاخره یه جوری از دیوار میپره اونور یا دیوارو خراب میکنه؛ حتا اگه اون دیوار بیستون باشه. خودم که سر پروژه خوارزمی داروی مد نظر رو پیدا نکردم شروع کردم ساختنش… ۶ ماه طول کشید ولی اعتماد به نفس اون دورانم رو ستایش میکنم… الان خودم نمیرم سمت همچین چیزی (و راه های بهتری بلدم).

شرکتم که مسئولیت جدید سپرده بهم؛ خیر است!

میکروگراف هم که… حال من یکیو حسابی سر جاش آورده! کلی کیف کردم تاحالا. پیش باد 🤚

اینطور!

اواخر آذر ۹۸

0

What’s Happening?

یه اتفاقی میوفته!

اولین بار سر نتیجه المپیاد زیست‌شناسی مرحله دوم متوجه‌ش شدم. و ندیدمش تا این هفته… نمیدونم قضیه چیه؟

سر المپیاد مرحله دوم یکی از سوالا بود که من اصلا روش کار نکرده بودم. چندتا جانور داده بود گفته بود درخت تکاملی اینها رو رسم کنید. حقیقتا چون تشریحی بود و نمره منفی نداشت یه منطقی تعریف کردم و بر اساس اون درخت رو رسم کردم… شاید ۵ دقیقه وقت گرفت.اما از اون سمت داستان؛ یه سوال ادامه دار در مورد ژنتیک گروه خونی بود… و سوال آخرش که خیلیم امتیاز داشت واقعا دشوار بود. واقعا دشوار. و تنها کسی بودم تو حوزه قزوین که نشستم حل‌ش کردم. و بله ۴۰ دقیقه از وقت ۴ ساعته آزمون رو گرفت. بی‌شمار حالت مختلف بود که باید در نظر میگرفتیم تا بفهمیم “چند درصد احتمال داره که فرد الف بتونه به فرد ب خون اهدا کنه”. و این دو نفر واقعا فامیلی دوری نسبت به هم داشتن… خلاصه. جواب من شد ۳۵.۲ درصد. و نوشتمش.

گذشت. نتایج اومد. نمره کلی‌م عالی بود. واقعا از خودم انتظار نداشتم که ۵۰درصد نمره کل رو گرفته باشم. و باید بگم با اختلاف کمی قبول نشدم. ولی اینجا برام جالب بود که… نمره ی سوال گروه خونی؟ صفر! جواب درست چقدر بود؟ بازه ۳۵.۵ تا ۳۷.۵ درصد قابل قبول بود! و باید بگم ۸ درصد نمره کل رو داشت اون سوال… نامه اعتراض زدم و مدتی بعد جواب اومد که برادر محترم… و من الله توفیق… (البته بگم وقتی دارید نامه ای که از طرف سازمان پرورش استعداد های درخشان و پژوهشگران جوان‌ اومده رو باز میکنید احساس خیلی خوب و شاخصی دارید که انگار بالای برج بلندی قرار گرفتید… ولی خب بلافاصله وقتی میگه درخواستتون برسی شد و جوابش منفیه، از بالای برجی که هستید پرت میشید پایین. ولی خب هوای اون بالا برای همون چند لحظه واقعا خوبه!)

و اما داستان… جالب بود که نزدیک کل نمره اون سوال درخت تکاملی رو گرفته بودم!! البته هم خوشحالی داشت این موضوع و هم ناراحتی. اینکه رو چیزی که حساب نکردی جواب گرفتی؛ اما اگه اونی که روش حساب کرده بودی “هم” جواب میداد احتمالا قبول شده بودی و مدت خیلی خیلی طولانی بالای اون برج خوشحالی میموندی…

این داستان دیگه اتفاق نیوفتاد تااا این هفته؛ میکروگراف. من یسری منطق و پیش‌بینی رو برای کارای میکروگراف برنامه ریزی کردم. شروع کردیم و افتضاح پیش رفت. بازخورد کمتر از حداقل حالتی بود که فکر میکردم (البته ناگفته نماند که دوست عزیزی که باید پیگیری یه قسمت مهم میشد کلا گذاشتمون زمین 🙂 ). ولی بازم بازخورد خیلی کم بود. کلا محاسبات و همه چیز ما کشک… تا اینکه یه تیری در تاریکی زدم و رو انداختم به دو گروه: دوستانم و یسری سلبریتی دنیای علم! با توجه به شناختی که ازشون داشتم واقعا فکر نمیکردم آنچنان خوب برخورد کنن و حتا اگر خوب برخورد کنن نتیجه مطلوبی داشته باشه.

و ناگهان باز همان شد که در ۱۰ اردیبهشت سنه ۱۳۹۲ اتفاق افتاده بود… بازم از آنچه انتظار نداشتم جواب گرفتم؛ برعکس آنچه ازش انتظار داشتم! به لطف دوستان خودم و اون چهره های علمی بازخورد ها شتاب فزاینده ای گرفت. چیزی که واقعا سوپرایزی برای من و آقای شریفی (همکار میکروگراف) بود.

نمیدونم اسم این اتفاق رو چی باید گذاشت! تو نیکی می‌کن و در دجله انداز؟ یا این موردی که مینویسم:

افسوس که آنچه برده ام باختنی است

بشناخته ها تمام نشناختنی است

برداشته ام هر آنچه باید بگذاشت

بگذاشته ام هر آنچه برداشتنی است

خواجه نصیرالدین طوسی

یا شاید هیچ‌کدوم!

پی‌نوشت: بازخورد های خوبی که گرفتیم تقریبا کلش نتیجه عملکرد بسیار عالی آقای شریفی در طراحی های (گرافیکی و فکری) میکروگراف بود.

پی‌نوشت۲: وضعیت میکروگراف کماکان مطلوب دل نگارنده نمیباشد… وی انتظارات بالاتری دارد.

۱۸ آذر ۱۳۹۸

میکروگراف تا الان اونجوری که انتظار داشتم پیش نرفته. علتش رو هنوز دقیق نمیدونم، قطعا بعدا میفهمم. ولی این وسط یه سری بودن که رفاقتشون رو خیلی خوب نشون دادن و ناراحتیم رو تبدیل به خوشحالی کردن. اینکه وقتی لازمشون داری هر کمکی که از دستشون بر میاد رو انجام میدن. واقعا خیلی برام ارزشمند بود.

هنوز خیلی زوده برای نوشتن از موفقیت یا شکست میکروگراف… هنوز خیلی از کارا رو انجام ندادیم و منتظریم وقتش برسه. ولی نتیجه هرچیزی که باشه، ما این مسیر رو ادامه میدیم. شاید خستگی از بدنمون در نره، شاید لازم باشه خودمون رو اصلاح کنیم، شاید باید یه جزئیاتی رو تغیر بدیم، شاید آخرش روشمون رو عوض کنیم امّا هرگز نمی‌ایستیم و به عقب هم برنمیگردیم (!).

وقتی که بهش ایمان داریم، چطور ممکنه ناامید بشیم؟

1

یه مدتی که اینترنت قطع بود اتفاقات جالبی اینجا افتاد… هنوزم که کامل وصل نشده… بعدا بیشتر میگم.

اتفاق امروز این بود که کارای بویمیتینگ به خوبی انجام شده و پست ثبت‌نامش امروز رفت رو سایت زیست‌نوین. کارای میکروگراف هم درست شده و اونم میتونیم الان اعلام کنیم ولی شاید بمونه برای دو سه روز دیگه. ایشالا که استقبال از برنامه ها خوب میشه.

6 آبان 1398

0

اسپانسر اول مسابقه عکس میکروسکوپی جور شد!

دانشگاه شاهد مجوز رو داد و یه بودجه کمی براش گرفتیم… ببینیم چقدر زورمون میرسه توسعه‌ش بدیم. گام پیش رو: طراحی پوستر، ربات تلگرامی دریافت کننده آثار.

0

فردا قراره اولین کارگاه زیست‌نوین برگزار بشه و بحث های ژورنالیسم علم رو به بچه ها یاد بدم.

این دوره 15 جلسه است و ان‌شاءالله بعدش بتونیم کارای زیست‌نوین رو حرفه‌ای تر جلو ببریم.

باشد که عاقبت به خیر باشیم 🙂

15 آبان 1398

1

اوایل مهر یه استوری تو اینستاگرام دیدم که باعث شد پیشنهاد برگزاری مسابقه “عکس میکروسکوپی” رو به بچه های انجمن علمی بدم؛ استقبال خوبی ازش شد… و امروز با آقای شریفی -طراح انجمن و دوست عزیزم- نشستیم و قوانین و شرایط مسابقه رو تدوین کردیم. بسیار بسیار خوش گذشت.

احتمال داره بعدا بیشتر در مورد این داستان بشنوید…

۱۰ آبان ۱۳۹۸

0

بچه‌های انجمن هفته قبل نشریه شماره سه ژیوار رو تموم و منتشر کردن؛ ژیوار نشریه انجمن علمی‌ه که سال ۹۵ شروع‌ش کردیم و اسمش یه اسم کردی یا بهتره بگیم ایرانی‌ه و به معنی حیات و زندگیه. این شماره در مورد کارآفرینی بود و منم یه مطلب توش داشتم… داستان جالبی داشت که چی شد رفتیم پی کارآفرینی. سر فرصت…

اتفاقی که امروز افتاد این بود که بچه ها غرفه دارن تو برج میلاد، و میخواستن نسخه الکترونیکی این شماره رو بفروشن. از دیروز تا الان لینک پرداخت ساختن… قیمت زدن… و الان لینکشو دادن و گذاشتم تو سایتمون.

Zistnovin.ir

چقدر فرق داشت با شماره یک! یکسال فرآیند بودجه و چاپ‌ش طول کشید… بعد بحث فروش نسخه چاپی… نه سایتی داشتیم نه همچین برنامه هایی… چقدرم پول از جیبمون رفت 🙂

البته الانم بچه ها اگر میتونستن چاپ میکردن، ولی خب تفاوت کاری که امروز اتفاق افتاد برام خیلی متمایز بود… خیلی بیشتر از شنیدنش!

۸ آبان ۹۸

0

بچه های انجمن درحال تدارک مقدمات برگزاری چندتا برنامه برای بچه های دانشگاه هستن… و گاهی زنگ میزنن چندتا سوال میپرسن و هماهنگی و مشورت میخوان.باید بگم انصافا برنامه هاشون از چیزی که ازشون انتظار میره، بیشتر و بهتره.

این موضوع که اینجور فعالیت ها داره اونجا اتفاق میوفته من رو خیلی خوشحال کرده. هم ذات این که میبینم اینجور فعالیت هایی داره اتفاق میوفته و هم این که این کارا با نام همون انجمنی انجام میشه که ما شروعش کردیم و سعی کردیم ادامه داشته باشه، بمونه و بقیه بچه ها چیزایی که ما تجربشون نکردیم رو تجربه کنن.

مگه هدف ما از انجمن چی بود؟ اگه سال بالایی های ما انجمن و کارای دانشجویی رو راه انداخته بودن، خیلی شرایط قشنگ تری بر دوره دانشجویی ما حاکم میشد. و همین موضوع وظیفه ما در قبل نسل بعدیمون بود.

یقینن زحمتی که بچه ها میکشن چیزی کم از کار ما نداره، و شایدم مشکلاتی که باهاشون روبه رو هستن جنس خاص خودشو داشته باشه؛ ولی میتونم این ادعا رو بکنم که ما تو شکل گیری و پایه گذاری این جور کارا موثر بودیم و وجود داشتن همچین چیز هایی رو “تعریف” کردیم.

دم همه ی بچه هایی دوره ما گرم و خدا قوت به بچه های فعال الان. انشالله که موفق باشید.

نتونستم شادی این اتفاق رو به اشتراک نذارم. ممنون 🙂

۴ مهر ۱۳۹۸

0