همیشه امکان تغیر وجود داره،البته بالقوه. چه اینکه یه موقعیت نامناسب رو مناسب تر کنیم یا ایکنه حتی موقعیت خوبه، باز بهترش کنیم. کافیه تشخیص بدی جای چی خالیه یا اینکه چی کمه.
دانشگاه شاهد عیب زیاد داره، اینقدر که شاید نتونی ببینی دقیقا جای چی خالیه. ۲۵ بهمن سال ۹۶ ، توی گردهمایی پیوند بیوتکنولوژی تو دانشگاه تهران نبودن “شاهد بیومیتینگ” رو دیدم؛ البته تو سیر تکاملش تنها نبودم و یسری خیلی تاثیر داشتن.
تو همایش پیوند چندتا از اساتید و پژوهشگرها اومدن از یسری اتفاق جالب و به روز تو حوزه بیوتک صحبت کردن. خیلی مرتبط نبود حرفاشون ولی بعضی هاش واقعا جالب بود. چند نفر از بچه های انجمن بودیم و اتفاقی 4تا از بچه های ارشد دکتری دانشگاهم دیدیم اونجا. تو تایم آنتراک داشتیم حرف میزدیم که واقعا جای همچین چیز هایی تو دانشگاه کمه… و خب همونجا مصمم شدم خیلی جدی بهش فکر کنم.
کار کوچیک به خودی خود خوبه، ولی خیلی ارزش نداره؛ مگر اینکه زمینه ی کارهای دیگه ای رو فراهم کنه. خوب بود یه کار نچندان کوچیک انجام بدیم (ولی خب نه به بزرگی چیزی که تو ذهنم بود). من میخواستم یه رویداد تو دانشگاه رخ بده؛ اینجوری که اگر سالیانه و ثابت میشد، هم خود رویداد کار فوق العاده ای در میومد و هم در کنارش یه جریانی شکل میگرفت که تو دانشگاه پویایی ایجاد میکرد (چیزایی که تو دانشگاه شاهد اصلا وجود ندارن ). حالا چه رویدادی باشه؟ از اینجا داستان شروع میشه…
من دقیقا میتونستم حس کنم چی میخوام ولی خب سخت میشد بیانش کرد و تدوینش کرد. به کمک 2تا از بچه های انجمن کلی صحبت کردیم که چی خوب میتونه باشه، و “مرز های دانش” یا همون Edge of Knowledge خود خود جنس بود. با همین محوریت بقیه چیز ها رو هم چیدیم. یه چیزی که از اون جلسه گرد همایی پیوند دانشگاه تهران خیلی بهم چسبید این بود که یکی دو تا از استادا، سخنرانیشون کارای خودشون بود. همینکارو کردیم. قرار شد سخنران ها بیان در مورد مرز های علم و به روز ترین اتفاقات تو حوزه زیست سلولی مولکولی سمینار بدن منتها تلاشمون این بود که ترجیحا بحث به کار هایی که خودشون انجامش دادن منتهی بشه.
همچین رویدادی خوب بود و خیلی پتانسیل داشت که تکرار بشه، برند بشه و در آینده کم کم تبدیل به یه چیز جدی تری هم بشه ( یه رویداد در سطح ملی مثل سمپوزیوم یا نشریه ISI ). این همون کار کوچیک/بزرگی بود که گفتم. یه همچین چیزی یه اسم خوب لازم داشت که هم جدید باشه، هم منظور رو برسونه و هم قشنگ باشه که بشه باهاش تبلیغات و برند سازی مناسبی کرد. خیلی بهش فکر کردیم و کلی اسم جمع کردیم. از اسمای ترکیبی و مخفف تا اسم خاص های باربط و بی ربط. آخرش Shahed Biomeeting واقعا مورد مناسبی بود که خب برش داشتیم.
از بهمن تا اسفند پیگیر تدوین رویداد و اسم و تشخیص زمان و استاد ها بودیم. با نزدیک 7 استاد حرف زدیم که نهایتا 3 نفر قبول کردن. و خوب بود وضعیت. یه هیئت علمی خودمون، یه هیئت علمی دانشکده پزشکی و یکی هم از اساتید دانشگاه تهران. ولی سر ست کردن زمان این 3 نفر، استاد دانشکده پزشکی نتونست هماهنگ شه و خب نیومد. البته من ناراحت نشدم چون حالت جایگزینش رو هم خیلی میپسندیدم.
اینکه یه چیزی حالت بومی داشته باشه خوبه… مخاطب میتونه ارتباط قوی تری برقرار کنه؛ من گفته بودم که بچه های ارشد دکتری دانشگاه خودمون که پروژه خوبی انجام دادن میتونن جایگزین خیلی مناسبی باشن برای سخنرانی تو شاهد بیومیتینگ ولی خب اولش بقیه خیلی موافقت نکردن. استاد سوم که قبول نکرد بیاد یکی از بهترین دانشجو های دانشگاهو دعوت کردیم تشریف بیارن برای سخنرانی که اتفاق خوبی بود.
اردیبهشت تاریخ برگزاری بود و اوایل فروردین جزئیاتی مثل اساتید و موضوعاتشون، مکان و زمان برگزاری، مقدار و نوع سخنرانی ها، مخارج و … مشخص شده بود. نامه های مجوز ها رو هم زدیم.
ادامه بحث رو میخوام با توئیت هام که تو دوره ی برگزاری فرستاده بودم، ادامه بدم. فقط اینکه : این وسط ما چند بار مجوز گرفتیم مجوزمون معلق شد(مثلا چون استاد مدعو دانشگاه تهران سوابق فرهنگیش ناقص بود! ) و اینکه ما میخواستیم با اکران فیلم سینمایی (در مورد بحثای اخلاقی Baby Design ) و لیگ بازی زیستی، بچه هارو علاقه مند کنیم تو فعالیت های انجمن شرکت کنن. ناچارا همه ی این برنامه ها توی فاصله خیلی کم از هم برگزار میشدن. و یه چیزم اینکه یه برنامه تو مدرسمون (مرکز شهید بابابی قزوین ) بوسیله فارغ التحصیل ها توی همون زمان اجرا شد که توی توییت ها هستن… و توئیت ها به ترتیب از تاریخ 14 اردیبهشت، اینجوری شروع میشن:
(برای خوندن توییت ها روی این نوشته کلیک کنید؛ فقط پوزش میخوام، اگر نوشته ها و عکس هارو براتون خوب نشون نمیده به علت فیلتر بودن سایت مرجع (توییتر) هستش؛ لطفا اگر براتون مقدوره فیلتر شکن فعال کنید و بعدش میتونید توییت هارو به طور کامل ببیند.)
گزارش تصویری نشست اول رو توی سایتمون ( Zistnovin.ir ) قرار دادیم. برای دیدنش روی اینجا کلیک کنید.
البته داستان شاهد بیومیتینگ ادامه داره و داریم ترتیب نشست دوم رو هم میدیم، انشاءالله، بزودی…
پیشرفت و اتفاقات مربوط به نشست دوم رو توی پست های آینده میتونید دنبال کنید. انشاءالله ادامه دار باشه و تبدیل بشه به رویدادی بزرگ…
لازمه آخر هم بگم که شاهد بیومیتینگ یه کار تیمی بزرگ بود و بدون کمک دوستانم برگزاری این رویداد اصلا امکان پذیر نبود و از همه ی بچه خیلی ممنونم.
پایان داستان/ ممنون که مطالعه کردید
کد پیج: pages A00102