عجب هفتهی پادکستی ای بود!!
خب واقعا واقعا یه پادکست ضبط کردیم! اینجوری بود که بچه های کلاس ژورنالیسم علم پیشنهاد دادن به مناسبت تولد استاد عزیزمون، جناب آقای میرفخرایی یه برنامه رادیویی ضبط کنیم و از ایشون و خاطرات کلاس بگیم. و قرار شد بخشی از این داستان رو توی استودیو ضبط کنیم.
به خاطر یسری تاخیر تو هماهنگی ها… فقط من و یکی از عزیزان تو استودیو حاضر شدیم! و اون یه نفر کسی نبود بجز آقای خنجری عزیز! واقعا سعادتی بود کنار ایشون کار کنم! مثل اینکه یه بچه دبستانی رو بشونی پیش یه خلبان با سابقه! اونم تو کابین پرواز!!
واقعا که از گند هایی که حین ضبط آفریدم شرمندم و امیدوارم کار رو خیلی خراب نکرده باشم، ولی خب… دیگه انجامش دادیم رفت دیگه 🙂
چقدرم جای مسرت داشت که آقای خنجری خیلی ازم تعریف کرد؛ البته از مهر ایشونه بیشتر ولی خب فکر کنم راضی بودن. ینی که خیلیم بد نبودم.
این از این. اولین تجربه ضبط استودیوای من اونم تو یه پادکست اونم پیش آقای خنجری و البته حضور مجازی بقیه عزیزان و بزرگان.
اتفاق پادکستی بعدی امشب بود که با جناب آقای آزادی عزیز در مورد پادکست خودمون جلسه گذاشتیم! اونم از ساعت ۱ تا ۳ بامداد!
داستان از یه استوری شروع شد و در مورد کتابی پرسیدم و مطرح شد و دیدیم هر دو قصد انجام کار خیلی مشابهی رو داریم! و بعد از مذاکراتی سخت در سطوح بلند پای غیر دیپلماتیک، به یه نتیجه خیلی خوب رسیدیم. یه فهم مشترک عالی و یه سر چیزی که برای هردومون بهتره توافق کردیم.
انشالله که خیره و کار خروجی داشته باشه؛ ;که خب اون موقع بیشتر در موردش حرف میزنم.
فعلا اینطور!
۲۱ مهر ۱۳۹۹