امروز تولد یکی دیگه از مشاهیر تاریخ علمه که ارادت زیادی بهش دارم. آنتونی فان لیوونهوک که شاید اسمش برای خیلی ها ناآشنا باشه ولی در واقع ایشون مخترع میکروسکوپ و اولین جوینده ی دنیای نادیدنی های کوچکه. یه دانشمند تمام عیار که مکتب نرفته صاحب مکتب شده.
راستش اگر زودتر میدونستم که تولد لیونهوک همین روزهاست،احتمالا یه حرکتی میزدم؛ یا پخش پادکست رو شروع میکردم، یا تو میکروگرافی جوری گرامی میداشتمش. ولی خب نه من حواسم بود و نه اصلا اوضای میکروگراف خوبه. من عاشق میکروگرافم، و حاضرم حالا حالا ها سرش انرژی خرج کنم تا جوانه بزنه و کم کم تنومند بشه، و قطعا میتونه بشه، عشق و علاقه ای که بهش هست اینو بهم میگه. ولی خب شرطش اینه که کار تیمی، تیمی پیش بره! و من قطعا تنهایی نه میتونم جلو ببرشم، و نه اصلا میخوام.
متاسفانه الان که این پیام رو مینویسم، یه رکن اصلی داستان، ینی آقای شریفی، در آموزشی خدمت مقدس سربازی به سر میبره، و نه من، نه خودش و نه هیچکس نمیدونه وضعیت تحصیلی/سربازی ش چطوری خواهد شد! راستش حتما مطمئن نیستم خودشم چه تصمیمی داشته باشه. شاید شرایط طوری باشه که در موقعیت خاص، نتونه -یا نخواد- این کار رو ادامه بده و خب فرقی نمیکنه، چون در هرصورت کار میخوابه. و باعث ناراحتی و افسوسه اگر اینطور بشه. و اگر شرایط جوری باشه که بتونیم ادامه بدیم، یقین دارم که کار خیلی درستی میشه. انشالله!
در آخر هم پوستر زیبایی که آقای شریفی به مناسبت قسمت مربوط به آنتونی فان لیوونهوک پادکستمون زده بود رو اینجا میبینید. تصویر زیبایی از میکروسکوپ جادویی که ساخته آقای لیونهوکه.
به امید روز های میکروسکوپی بهتر!
4 آبان 1399