موقع مذاکره کردن دو تا مورد خیلی مهمه:
- اینکه چی تو دستت داری
- اینکه بدونی چی تو دستت داری
و دومی واقعا مهمتره.
خیلی وقتا آدم خیلی چیزا رو داره و خودش خبر نداره و موقع حرف زدن در موردش ازش یاد نمیکنه. اینجوریه که ۵سال بعد موقع دوش گرفتن تو حموم یادش میاد فلان روز میتونست چه چیزایی بگه که نگفته!
اینا رو گفتم که این نکته آخر رو بگم: شما هرچی زودتر یه فعالیتی رو شروع کنید، به هر ۲تای این مواردی که گفتم دست پیدا میکنید. مخصوصا دومی.
خیلی کارا بوده که میتونستم عقب بندازم، چون توانایی و شرایط انجامش فرآهم نبوده. ولی شروع کردم و ریز ریز جلو بردم. بعد از یه مدتی تازه فهمیدم که چه چیز هایی که اصلا فکرش رو نمیکردم وجود داره و دونستن (داشتن)ش خودش خیلیه! چیزایی که اگر آدم بهش توجه نکنه فکر میکنه دستش خالیه و قافیه رو میبازه!
همین امروز توی ۲تا مکالمه مختلف طرف مقابل رو به راحتی قانع کردم که واقعیت اونجوری که اون فکر میکنه نیست، کار انجام شدنیه یا که محاسبات اون اشتباه بوده.
۲۵ دی ۱۳۹۸
حالا خیلی ربطی نداشته ولی کلی گفتم
توضیحات قشنگه
قربانت، مرسی آقا
بنظر من مذاکره فقط زمانی مفیده که تو بعد از مذاکره بگی تونستم بدست بیارم یا نتونستم بدست بیارم
ینی چی ینی بحث و مذاکره فقط با هدف بدست آوردن یک چیز درسته وگرنه که صرفا قانع کردن افراد باشه من میگم حق با شماست حتی اشتباه
درست میگی. ولی خب منم نتیجه نهایی رو میگم دیگه. طرف قانع میشه و یا یه چیزی رو نمیدی بهش، یا ازش میخوای و مطالبه میکنی.